در میان آسمان خراش ها

Archive for می, 2009

آرامش پیش از طوفان در مالزی نظیر ندارد… آسمان کبود پر از ابر…درختانی که زیر نور عجیب آسمان به زیبا ترین رنگ سبزی که دیده ام در می آیند….ساختمانهایی که در روشنای نور آسمان و در میان درختان به طرز عجیبی سفید به نظر میرسند…و سکونی که حتی پر زدن پرنده ای هم آن را آشفته نمیکند…

procrastination نوعی از رفتار است که با به تاخیر انداختن کارها به آینده شناخته میشود. روانشناسان اغلب procrastination را به عنوان مکانیسمی جهت غلبه بر اضطراب شروع یک کار جدید یا ادامه کار عنوان میکنند.

مخاطب خاص ندارد!

من پیتزاهای Dominos رو خیلی دوست دارم…اما هر بار که میرم امکان نداره بگم آخه رستوران به این خوبی این چه لیواناییه که داره…لیوانای سبز رنگ و کهنه کوکاکولا که آدم دلش نمیاد توش چیزی بخوره…امروز هم دوباره همین غرم رو زدم…موقع پرداخت صورت حساب یه جعبه به عنوان جایزه دادن…که توش این بود:

1- ورک شاپ شماره یک
مکان: دانشگاه مالایا
زمان:7 می 2009
سخنگو: دکتر لیم، محقق از دانشگاه سنگاپور
شرکت کنندگان:دانشجوبان ارشد و دکترا و مسوولین نشریات علمی
سر ساعت سخنران بسیار جوان در جلسه حضور داره…اسلایدها از قبل آماده هستند و روی صفحه نمایش دیده میشد…سخنران معرفی میشه و بدون مقدمه چینی بحث شروع میشه…افراد توی بحث شرکت میکنن…افراد حاضر در جلسه بعد از استراحت بین دو نیمه هم در اونجا حضور دارن…جلسه نیم ساعت هم دیر تر از ساعت مقرر تموم میشه چون پیشنهاد سخنران برای توضیح مبحث اضافه با موافقت حاضران مواجه میشه…یک هفته بعد همانطور که وعده داده شده اسلایدها برای شرکت کنندگان ایمیل زده میشود.

2- ورک شاپ شماره دو
مکان:دانشگاه مالایا
زمان:8 می 2009
سخنگو: دکتر سپیان رییس دانشکده کامپیوتر
شرکت کنندگان:دانشجوبان ارشد و دکترا
جلسه با 35 دقیقه تاخیر برگزار میشه چون جناب رییس هنوز نرسیدن…یکی از اساتید برای اینکه کسی جلسه رو ترک نکنه میاد و از دانشجویان میخواد که یک برگه سفید بردارن و راجع به موضوع بحث امروز هر چه میدونند یک انشاء بنویسن!…در این بین هم استاد محترم برای سرگرم کردن دانشجویان به مزه پرانی و شوخی میپردازن…بالاخره جناب رییس میان..خبری از اسلاید ها نیست…دکتر میفرمایند امروز میخواهیم با چیزهایی که شما میگین اسلاید بسازیم…بعد یک سند Word باز میکنند و چیزهای که گفته میشه رو روی اون مینویسن…تقریبا تمام مباحث مطرح شده تکرار درس Research methodology است که همه آن را پاس کرده اند…از تعداد افراد حاضر در جلسه بعد از استراحت دو نیمه خبری در دسترس نیست…چون من فرار رو به قرار ترجیح دادم.

مدتها پیش یکی از مالاییها میگفت اگر اشتباهات ماهاتیر نبود، مالزی الان میبایست کشوری در حد سنگاپور میبود…شاید هم همینطور باشه …اگه ماهاتیر کمی هم روی فرهنگ سازی سرمایه گذاری میکرد…

اینجا مالزی، یک کشور مسلمان نشین است…مردم اینجا ایران را به عنوان یک کشور اسلامی میشناسند…ما اینجا به صاحبخانه مان قطاب تعارف میکنیم و برایش تعریف میکنیم که این شیرینی مال یکی از شهرهای ایران است…و او مزه مزه میکند تا طعم آن را تشخیص دهد و بعد میگوید:It seems it contains liqueur.

توی وبگردی هام به موسسه موسیقی پارس رسیدم…با دیدنش کلی خاطره برام زنده شد…موسس این آموزشگاه آقای ناصر نظر، بنیانگذار موسیقی کودکان (ارف) در ایران هست…اون زمان کلاسهاشون تو هنرستان موسیقی برگزار میشد…تو اون کلاس با روشهای ساده و جالب اصول اولیه موسیقی رو به بچه ها آموزش میدادن…یادمه صدای زیر و بم رو با کشیدن یه سری خطوط با نوک های خمیده یا تیز و روی صدای حیوانات مختلف آموزش میدادن( مثلا صدای خروس با خطوط نوک تیز به شکل ٧ و ٨ به هم چسبیده)…یکروز آقای نظر از من خواست برم پای تخته و بعد گفت میتونی صدای مرغ رو پای تخته بهمون نشون بدی؟…من اون موقع تازه به مدرسه میرفتم و داشتم حروف الفبا رو یاد میگرفتم…خوب یادمه که همون روز حرف قاف رو یادمون داده بودن…با خوشحالی و اعتماد به نفس هر چه تمام تر خیلی گنده و البته کج روی تخته توشتم “قد قد” … خنده بچه های بزرگ کلاس رو یادم نمیره…