در میان آسمان خراش ها

Archive for سپتامبر, 2007

دهکده ماهیگیری…رودخانه در سکون…تاریکی و ژرفای شب…قایق چوبی قدیمی روی رود…صدای پارو در آب…درختان سر برآورده از آب رودخانه در دوطرف…غرق در آرامش توام با صدای جیرجیرک ها و شب…پاروها به سمت کناره رودخانه هدایتت میکنند…به درختان کناره که نزدیک میشوی منظره بدیعی چشمانت را خیره میکند…هزاران چراغ کوچک لابه لای درختان میدرخشند…گویی بروی شاخ و برگ این درختان گرد الماس پاشیده اند…و با هماهنگی خاص همزمان با هم چشمک میزنند…هر چه جلوتر میروی بیشتر متحیر میمانی…حشرات کوچک نورانی لابلای درختان پرواز میکنند…

دهکده ماهیگیری در منطقه کوالا سلانگور- بزرگترین کلونی کرم های شب تاب – را از دست ندهید…
پ.ن.این دهکده در فاصله ۶۷ کیلومتری غرب کوالالامپور واقع شده…برای رفتن هم میشه با ماشین شخصی رفت که حدود ۱ ساعت و نیم طول میکشه و هم پکیج هایی هم هست که با جستجو در اینترنت میشه پیداشون کرد…البته قیمتاش کمی بالاست.

بهترین چیز ها زمانی اتفاق می افتد که تو انتظارش را نداری…

پس…گند میزنی!

هر روز بیشتر به عمق فاجعه پی میبرم…از همینجا انصراف خودم رو برای ادامه تحصیل اعلام میکنم!

پ.ن. درد مشترکه…

پ.ن.۲.منظورم ادامه تحصیل در مقطع بالاتر بود…این همه کتک زدن نداره

دو نوع احمق وجود دارد : آنان که به خاطر یک تهدید، از انجام کاری دست می کشند،و آنان که گمان می کنند میتوانند به کاری دست بزنند،چون تهدید گرانه است

(شیطان و دوشیزه پریم)

در مهمانی سفارت ایران به مناسبت نیمه شعبان ۱۲۰۰ مهمان حضور می یابند.مسئول تدارکات فقط برای ۷۰۰ مهمان تدارک دیده است. تعدادی از میهمانها جای نشستن پیدا نمیکنند.از این بین تعداد معدودی سر پایی پذیرایی میشوند و بقیه تماشا میکنند.زمان شام هم از آنجایی که برای این مهمانها غذا سفارش داده نشده باقی را که در حال صرف شامند تماشا میکنند تا غذایشان- که البته با غذای اصلی سایر مهمانها تفاوت دارد-برسد.

با این اوصاف نمیدانم چرا (طبق شنیده ها) مهمانی های سفارت سال به سال شلوغ تر میشود….