در میان آسمان خراش ها

هر کی ندونه میگه عاشقم…اومدم یه پست دیگه رو بپاکم ، پست “13 دوست داشتنی من” پرید…من که از رو نمیرم…یه بار دیگه میذارمش…

۱۳ دوست داشتنی من

وقتی روز ۱۳ ام ماه باشه…استاد چینی بد لهجه که به زور یه کلمه از حرفاشو میفهمی تا ساعت ۹ شب سر کلاس نگهت میداره…بستنی که فکر میکنی با طعم توت فرنگیه یه طعم دیگه میده…ساندویچ چیکن برگری که از بوفه دانشگاه میخری ، شیرین + تند + با طعم پرتقال از آب در می یاد…ساعت ۹:۳۰ شب بیشتر از نیم ساعت تو ایستگاه اتوبوس منتظر میمونی تا یه اتوبوس پر آدم از راه برسه…

بعد همه اینا وقتی میرسی خونه ، یه کاسه کوچولو برنج و قیمه از دیروز مونده – که سابق بر این حتما خوراک سطل آشغال میشد – آی مزه میده!

پ.ن:من از این Skype بسیار خوشم آمد.کیفیت webcam اش فوق العاده بهتر از Y!messenger و MsnMessenger هست.تاخیر بین صدا و تصویر هم خیلی کمتره.این نرم افزار رو هم به لیست راهکارهای ضد هومسیک شدن اضافه میکنم،چون باعث شد ظهر یه یک ساعتی خودمو در جمع خانواده ام حس کنم

22 پاسخ به “۱۳ دوست داشتنی من”